Jeśli jesteś właścicielem tej strony, możesz wyłączyć reklamę poniżej zmieniając pakiet na PRO lub VIP w panelu naszego hostingu już od 4zł!
Odwiedzono nas: 34873 razy. Dzisiaj 27 wejść.
Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd Bląd
Kościół parafialny świętych Małgorzaty i Katarzyny
KLIKNIJ W ZDJĘCIE ABY OTWORZYĆ W PEŁNYCH WYMIARACH

Widok na kościół od strony południowej
Zobacz gdzie leży ten zabytek

Podobno pierwszy, drewniany kościół istniał w miejscu obecnego jeszcze w wieku XIII. W wieku XIV zastąpił go nowy, murowany, którego pozostałości można oglądać na zewnętrznych ścianach prezbiterium. Świątynia ta przetrwała do czasu potopu szwedzkiego. W roku 1657 została spalona, zaś w roku 1661 odbudowana w stylu barokowym, z częściowym wykorzystaniem zachowanych elementów architektonicznych. Wówczas najpewniej przeprowadzono także barokizację architektury wewnętrznej prezbiterium. Na przełomie wieków XVIII i XIX kościół uległ katastrofie budowlanej. Zawaliły się wówczas ostatnie, zachodnie przęsła trójnawowej bazyliki poza przęsłem nawy południowej - dziś łączy ono kościół z wieżą w formie otwartego, sklepionego przedsionka, mieszczącego m.in. parafialny sklepik. Według przekazów, także rozebrano istniejącą wówczas wieżę północną, z uzyskanego zaś materiału wybudowano parterową plebanię.

W zachodniej fasadzie kościoła szczególnie zwraca uwagę jakby dobudowana w południowym narożniku kwadratowa wieża, znacznie wysunięta przed lico ściany. Sama fasada również uderza niezwykłą jak na barokową budowlę, uproszczoną, pozbawioną niemal zupełnie dekoracji formą. To niecodzienne rozwiązanie architektoniczne jest efektem wspomnianej katastrofy budowlanej.

Masywna kościelna wieża, wysoka na 40 m, niegdyś zwieńczona drewnianą konstrukcją, ok. 1910 r. otrzymała kryty miedzianą blachą neobarokowy hełm. Skromny portal w jej przyziemiu wiedzie do sklepionej, otwartej od południa i północy przestrzeni podwieżowej. Na jej ścianach 2 interesujące obrazy: XVII-wieczne monumentalne płótno przedstawiające modlitwę Chrystusa w Ogrójcu o wieloplanowej, barokowej kompozycji oraz portret świątobliwej Ludowiki Maciejewskiej (ok. 1563-1623), pochodzącej z Kęt tercjarki, która przez trzydzieści lat spędzonych w Rzymie niosła pomoc ubogim i chorym, tam też zmarła i została pochowana w kościele polskim pw. św. Stanisława. Pierwotnie obraz ten, pochodzący z pocz. XIX w. znajdował się w kościele, w ołtarzu św. Anny. W obecne miejsce przeniesiono go w 1904 r. Warto też zwrócić uwagę na niewielki XVIII-wieczny drewniany krucyfiks wiszący przy drzwiach prowadzących do południowej nawy kościoła.

Architektura wewnętrzna kościoła jest znacznie bogatsza niż zewnętrzna. Długą, niższą od nawy głównej przestrzeń prezbiterium dzielą na trzy przęsła zdwojone pilastry z kapitelami doryckimi z ornamentem wolich oczu. Ponad nimi fragmenty pełnego belkowania, z których wyrastają gurty podtrzymujące sklepienie kolebkowe z lunetami. Sklepienie zdobią listwowe dekoracje stiukowe o fantazyjnych, geometrycznych kształtach. W oknach współczesne witraże z przedstawieniami św. Jana Kantego i papieża Jana Pawła II. Najpiękniejszym elementem wyposażenia kęckiej świątyni jest barokowy ołtarz główny z lat 60. XVII w., zbudowany na schemacie łuku triumfalnego, w którym środkowe pole jest szersze i wyższe niż boczne.

Zródło :
http://muzeum.kety.pl/zabytki-ket/parafia-rynek/

42 Średnia: 3.6/10 (12 głosów )

Błąd !!! Obrazek nie został wczytany
Copyright (C) 2010 - 2012 by Dziedzictwo-kulturowe.cba.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone.